مطابق نشریه 101 (آیین نامه مشخصات فنی راه، ویرایش دوم) قرضه به منابعی اطلاق می گردد که کسری خاک مورد نیاز جهت ساختمان خاکریز راه (پس از مصرف خاکهای مناسب حاصل از خاکبرداریها و پی کنی ها) از آنها تأمین می شود. انتخاب محل قرضه و نوع قرضه بايد طبق دستور دستگاه نظارت باشد.

انواع قرضه:

قرضه بر سه نوع و به شرح زیر است:

الف – قرضه جانبی

ب – قرضه موضعی

پ – قرضه منتخب

قرضه جانبی

قرضه ایست موجود در حریم قانونی راه و در صورت بلامانع بودن در نزدیکی و مجاورت حریم راه.

قرضه موضعی

قرضه ایست که از منابع مناسب موجود در طول راه و با رعایت حداقل فاصله حمل تعیین می شود.

قرضه منتخب

قرضه ایست متشکل از مصالح رودخانه ای و یا کوهی و یا مصالحی با مشخصات معین که از منابع خاص تأمین می شود.

دامنه کاربرد قرضه ها

الف) فقط با ارائه دلایل توجیهی و تصویب کارفرما می توان از مصالح قرضه جانبی، قرضه موضعی و یا قرضه منتخب در عملیات مصرف نمود.

ب) در صورت استفاده از قرضه جانبی، مقطع محلهای قرضه باید به شکل نقشه های تیپ که توسط دستگاه نظارت ابلاغ می شود تنظیم گردد به نحوی که از آب شستگی احتمالی خاکریز و همچنین نفوذ آب به بدنه راه خودداری گردد، ضمن آنکه حتی الامکان از مصالح پایین دست راه مصرف شود.

پ) در موارد استفاده از قرضه های موضعی و منتخب، پیمانکار موظف است موافقت مالک محل قرضه ها را در قبال حفاری و برداشت مصالح جلب نموده و عنداللزوم محل را بعد از خاتمه کار تسطیح و تنظیم نماید.  ضمناً حین بهره برداری از قرضه ها، شیروانی و کف محلهای قرضه باید طوری آرایش شود که از ایستابی جلوگیری شده و عمل زهکشی مستمر به طور مؤثری در آنها انجام گیرد.

نوشتن دیدگاه